G5 - Het brugkasteel van Capua
Het brugkasteel van Capua
De reiziger die rond 1240 vanuit de pauselijke gebieden over de Via Appia naar het zuiden reisde, bereikte bij Capua de eerste grote stad in het koninkrijk Sicilië. Op de plek, waar hij de rivier de Volturno moest oversteken om de stad te betreden, moet menigeen de mond van verbazing zijn opengevallen.
Over de rivier was een brugkasteel gebouwd, bestaande uit twee enorme brugtorens en een triomfpoort, met de duidelijke bedoeling een monumentale, imponerende binnenkomst in het rijk te bieden. Het brugkasteel gold als een architectonisch meesterstuk en werd door tijdgenoten beschouwd als het mooiste bouwwerk in zijn soort. De bouw ervan werd in 1234 ter hand genomen, toen Frederik II nog wat ruimer bij kas zat, en in 1239 voltooid. De kroniekschrijver Richard van San Germano bericht dat de keizer nauw betrokken was bij de bouw en zelf de schets van de triomfpoort had gemaakt.
De bouw van de twee enorme torens zou 20.000 ons goud gekost hebben, bericht kapelaan Andreas van Hongarije, de lofredenaar van Karel van Anjou in 1266 (zie: Sybille, p.105) De stenen van het onderstuk waren zo precies gehouwen uit travertijn dat ze geen mortel behoefden; de voegen werden gevuld met gesmolten lood.
Het brugkasteel was de enige noordelijke toegang tot de stad. Iedere bezoeker moest er onderdoor. Boven de toegangspoort torenden grote beelden met realistische portretten van levende mensen. Het grootste beeld, boven in de muur, was dat van Justitia. Direct daaronder, prominent in het midden, een beeld van Frederik II. Het werd geflankeerd door bustes van Thaddaeus da Suessa en Petrus de Vinea, Frederiks hoogstgeplaatste bestuurders. De keizer zelf was zittend afgebeeld, met een kroon op zijn hoofd en een rijksappel in zijn rechterhand. Met twee vingers van zijn uitgestrekte linkerhand leek hij de binnentrekkende reiziger te manen zich bewust te zijn van de waarschuwende teksten die onder de beelden gegrift stond:
In Caesars opdracht verschaf ik het koninkrijk eendracht.
Hem die zich veranderlijk betoont, zal ik het verderf storten.
Laat hen veilig binnentreden die verlangen naar een zuiver leven.
Maar de trouweloze heeft verbanning te vrezen en de dood in de kerker.
Het brugkasteel van Capua bestaat niet meer. In 1557 mochten soldaten van de graaf van Santafiore de torens en de triomfpoort gebruiken als schietschijf voor hun kanonnen omdat er plaats gemaakt moest worden voor nieuwe versterkingen. De vernietiging vond plaats in opdracht van de onderkoning, de Spaanse hertog Alva. Jawel, dezelfde...
Enkele beelden zijn gedeeltelijk bewaard gebleven, waaronder dat van Frederik. Waarschijnlijk is dit beeld de meest gelijkende afbeelding geweest die ooit van de keizer gemaakt is. Helaas is alleen de romp van het beeld bewaard gebleven. De kop werd vermoedelijk in 1799 door Franse troepen in de Volturno gegooid.
De reiziger die rond 1240 vanuit de pauselijke gebieden over de Via Appia naar het zuiden reisde, bereikte bij Capua de eerste grote stad in het koninkrijk Sicilië. Op de plek, waar hij de rivier de Volturno moest oversteken om de stad te betreden, is hem waarschijnlijk de mond van verbazing opengevallen.
Over de rivier was een enorm brugkasteel gebouwd, bestaande uit twee gigantische torens en een triomfpoort, met de duidelijke bedoeling een monumentale, imponerende binnenkomst in het rijk te bieden.
Het brugkasteel gold als een architectonisch meesterstuk en werd door tijdgenoten beschouwd als het mooiste bouwwerk in zijn soort.
De bouw ervan werd in 1234 ter hand genomen, toen Frederik II nog wat ruimer bij kas zat, en in 1239 voltooid. De kroniekschrijver Richard van San Germano bericht dat de keizer persooblijk betrokken was bij de bouw en zelf de schets van de triomfpoort had gemaakt.
Het brugkasteel vormde de enige noordelijke toegang tot de stad Capua. Iedere bezoeker moest er onderdoor. Boven de toegangspoort torenden grote beelden met realistische portretten van levende mensen. Het grootste beeld, boven in de muur, was dat van Justitia. Hiermee werd benadrukt dat Sicilie een rechtsstaat was. Direct daaronder, prominent in het midden, een heersersbeeld van Frederik II. Het werd geflankeerd door bustes van Thaddaeus da Suessa en Petrus de Vinea, Frederiks hoogstgeplaatste bestuurders. De keizer zelf was zittend afgebeeld, met een kroon op zijn hoofd en een rijksappel in zijn rechterhand. Met twee vingers van zijn uitgestrekte linkerhand leek hij de binnentrekkende reiziger te manen zich bewust te zijn van de waarschuwende teksten die onder de beelden gegrift stond:
"In Caesars opdracht verschaf ik het koninkrijk eendracht.
Hem die zich veranderlijk betoont, zal ik het verderf storten.
Laat hen veilig binnentreden die verlangen naar een zuiver leven.
Maar de trouweloze heeft verbanning te vrezen en de dood in de kerker."
Het brugkasteel van Capua is verloren gegaan. In 1557 mochten soldaten van de graaf van Santafiore de torens en de triomfpoort gebruiken als schietschijf voor hun kanonnen: er moest plaats gemaakt worden voor nieuwe versterkingen. De vernietiging vond plaats in opdracht van de onderkoning, de Spaanse hertog Alva. Jawel, dezelfde...
Enkele beelden zijn gedeeltelijk bewaard gebleven, waaronder dat van Frederik. Waarschijnlijk is dit beeld de meest gelijkende afbeelding geweest die ooit van de keizer gemaakt is. Helaas is alleen de romp van het beeld bewaard gebleven. De kop werd vermoedelijk in 1799 door Franse troepen in de Volturno gegooid.
